|
Transcribed from Dutch to English by John van Tiel (The original article in Dutch) Doorleefde diepgang in briljante arrangementen Ook in de eerste recensies in Amerika van Both Sides Now verscheen weer het onontkoombare stempel: de nieuwe cd van 'folkzangeres' en 'singer-songwriter ' Joni Mitchell. Hoe mis kun je de plank slaan? Both Sides Now heeft he-le-maal niets met folk of singer-songwriter te maken. Both Sides Now is een cd van een vrouw van bijna 60 met een doorleefde, door rook aangetaste stem die tegen het decor van een intens spelend groot orkest zingt. Ingetogen, introvert bijna. Both Sides Now is de eerste Joni Mitchell-cd die niet louter uit eigen werk bestaat (met uitzondering van Twisted op Court and Spark uit 1974). La Mitchell koestert de jazz al jaren. Eind jaren zeventig toerde ze met mensen als Pat Metheny en Jaco Pastorius. In 1979 verscheen Mingus, waarop ze stukken van deze basvirtuoos van teksten had voorzien (waarna de voltallige jazz- en poppers over haar heen viel, volkomen ten onrechte). Tijdens concerten in 1998 en 1999 zong ze regelmatig standards. Haar bloedstollend mooie uitvoeringen van Billy Holidays The Man I Love en Summertime op Herbie Hancocks cd Gershwin's World waren al een duidelijke indicatie hoezeer Ms Mitchell zich thuisvoelt in het genre. En dan hebben we het niet eens over de briljante uitvoering van Trouble Man op Kyle Eastwoods From There to Here. Both Sides Now is een logische ontwikkeling in de muzikale carrière van Mitchell. Het is een zorgvuldig samengestelde collectie van 12 stukken (twee van haarzelf) over de cyclus van de liefde, van de eerste vlinders in de buik in You're My Thrill, via de beginnende twijfels in You've Changed tot de berustende terugblik na de zoveelste teleurstelling in het titelstuk. De arrangementen zijn van Vince Mendoza. Deze in Hilversum woonachtige Amerikaan was al bekend in de fusion-wereld, en verwierf enige faam met Zappa-eske electronische muziek. Op Both Sides Now wordt goed duidelijk hoe veelzijdig de man is; Mahler- en Debussy-achtige intro's, Gil Evans-achtige klankkleuren, Nelson Riddle-swing - Mendoza beheerst elk aspect van de arrangeerkunst. Mede hierdoor klinkt de muziek nergens goedkoop sentimenteel. Luister maar eens naar A Case of You, een van de hoogtepunten op het album. Ook de bijdragen van gaststerren als Herbie Hancock, Mark Isham en Wayne Shorter zijn subtiel en staan volledig in dienst van het grote geheel. En dan Joni Mitchell zelf. Wie haar werk kent, weet dat haar timing en frasering altijd al meer met jazz dan met pop te maken hebben gehad. En dat is te horen op Both Sides Now. Het album is qua diepgang, niveau en concept vergelijkbaar met Sinatra's klassiekers Sings For Only The Lonely en A Man Alone. Both Sides Now is een monumentaal hoogtepunt in de toch al zo rijke discografie van een van de iconen van de popmuziek. En zoals altijd bij Mitchell is dit weer een album dat pas na enkele keren draaien zijn rijkdom langzaam prijsgeeft. Ja, wij zijn enthousiast. ****1/2 John van Tiel, Jo Didderen
Copyrighted material on this website is used in accordance with 'Fair Use', for the purpose of study,
review or critical analysis, and will be removed at the request of the copyright owner(s). Please read Notice and Procedure for Making Claims of Copyright Infringement. This article has not yet been rated Log in to rate this article |
|

